Poprzednio...
Harry nie może poślubić wdowy po bracie. To grzech.
Mówi, że nie legła z Arturem.
Poznałam nazwisko naszego wroga. Edmund de la Pool. Kuzyn twojej żony.
- Pragnie mnie. - Miałaś z nim skończyć.
Chciałabym, ale nie wiem jak.
Jestem dziewicą, jak w dniu przybycia do Anglii.
- Byli małżonkami w słowie i w czynie. - Nie wiem. Nie widziałam.
Jeśli uwiedzie i poślubi Harry'ego, spłoniesz w piekle!
- Nie możesz mnie wygnać. - Mogę. I robię to.
- Czego ode mnie chcesz? - Chcę usłyszeć „tak”.
Poślubię księżniczkę Katarzynę Aragońską.
HISZPAŃSKA KSIĘŻNICZKA
NA MOTYWACH POWIEŚCI PHILIPPY GREGORY
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Panie, obdarz mnie mądrością.
Nakazałeś mi zostać królową Anglii.
Czy mam poślubić króla?
Dlaczego milczysz?
Jak śmiesz się sprzeciwiać? To było życzenie twojej umierającej matki!
Umierała! Konała w bólu!
Chcesz podważyć jej słowa?
Ty ją o to prosiłeś!
Dlaczego miałaby pozbawiać mnie szczęścia?
- Nie wszystko kręci się wokół ciebie. - Zazdrościsz mi.
Pewności siebie i odwagi.
I chcesz odebrać mi to, czego pragnę.
Czy to myśmy go tak wychowali?
I bez tego jest ciężko.
Raz w życiu zgadzam się z twoją żoną. Niech Bóg da jej wieczny odpoczynek.
Widzę mądrość tego pomysłu. Uspokoję Harry'ego.
Ty porozmawiaj z przyszłą żoną.
To dla mnie?
Sir Richard Pole napisał do mnie, bo odmówiłam mu spotkania.
Zapewne wstawia się w nim za żoną.
Okazała nam nieposłuszeństwo. To niedopuszczalne!
Witam, księżniczko.
Wasza Wysokość.
Dlaczego się uśmiechasz, panie?
Cieszę się z naszych wyśmienitych nastrojów.
Król jada z gośćmi
z wielu powodów:
uprawia politykę, zdobywa wiedzę, zabiega o pokój
albo o przyszłą małżonkę.
Znam wrażenie wydłużania się stołu i jedzenia z każdym kęsem mniej smacznego.
Przykro mi. Nie chcę odbierać ci apetytu, panie.
- Czy tu spożywaliście posiłki z królową? - Na Boga, nie!
Sama spójrz.
Artur lubił jadać pod drzewem.
Wychodził z talerzem na zewnątrz, nie zważając na pogodę.
Podobnie jak jego matka.
Po ślubie aranżowałem pikniki wokół pałacu.
Szukałem sposobu, by rozmiękczyć jej serce.
Była nieprzystępna?
Przecież kochaliście się. Ślepiec by to dostrzegł.
Ciężko walczyłem o jej serce.
Zdobycie tronu było łatwiejsze.
Kiedy wiedziałeś? Że cię kocha?
Nie wskażę godziny.
Pewnego dnia pokój zagościł w moim w sercu
i poczułem, że przy niej jestem w domu.
Masz w oczach to samo, co ona.
Wasze matki nie tyle was wychowały,
co wykuły.
Jestem grudką stali.
No proszę. Kto powiedział, że nie mogę uwieść kobiety?
Chodźcie. Ponieważ Infanta wychodzi za króla...
trzeba i was wydać za mąż.
Charles Brandon wybrał ciebie.
O ciebie ubiegają się książę Rochester i jedenasty baron Willoughby de Eresby.
Miałam mieć prawo wyboru.
Miałabyś, gdy książę Artur nie zmarł.
Teraz decyzja należy do mnie,
a ja chcę, abyście poślubiły lojalnych nam szlachciców.
Czy zaczekacie na resztę wiana Katarzyny?
Nie ma potrzeby.
Sojusz będzie zachowany, ale ona nie zostanie...
Rosa!
Nie podchodź!
To zaraza. Ratuj mnie, Jezu...
Nie. Nie pocisz się.
To pewnie perlica. Była stara.
Coś jej zaszkodziło.
Czyżby?
Perlica.
Obaj kandydaci czekają w korytarzu.
Przyjrzą ci się, gdy będziesz przechodzić.
Dobrze by było, żebyś starła wymiociny z twarzy.
Miłe panie. Oto książę Rochester
i jedenasty baron Willoughby de Eresby.
Miło mi.
Król nalegał, aby rozpocząć malowanie mojego portretu.
Dokąd idzie Rosa?
- Źle się czuje, Wasza Wysokość. - Starczy na dziś.
Napisał do mojej matki z prośbą o błogosławieństwo.
Nie czuję się błogosławiona.
Może więc czas jechać do Kastylii. Wrócić do matki, rozpocząć inne życie.
Ty masz wybór. Ja nie.
Lino!
Dlaczego tak mówisz?
Wspierałam cię na wszelkie sposoby. Być może nie zawsze słusznie.
Jestem lojalna.
Król chce cię poślubić,
więc ciesz się zwycięstwem i weź pomarańczę, która spadła ci na podołek.
Jeśli twoim przeznaczeniem jest tron Anglii, poślub króla.
Ale jeśli marzysz o miłości, to wiedz, że ja również jej chcę.
Znajdź ją w małżeństwie.
Z Charliem Brandonem?
Nie mogę kochać głupca!
Kocham Ovieda!
Kusznika...
który nie jest Tudorem, szlachcicem ani Anglikiem.
Nie jest też katolikiem! Podobno wyznaje islam.
To nie jest zabronione w Anglii.
Ale w Hiszpanii byłby torturowany.
Przez twoją matkę. Ja być może też.
Bo nie ufają nawróconym.
Moja matka nie ma z tym nic wspólnego!
To na pewno Kościół.
Jeśli wyjdę za Ovieda, kto przepędzi mnie z dworu?
Król? Lady Margaret?
Czy ty?
Lino...
Przyjechałaś tu w poszukiwaniu lepszego życia.
Jeśli je odrzucisz, jak będziesz żyć? Chować dzieci?
Mężczyźni, których zabrali mi Tudorowie, w tym twój Oviedo,
nie dostają nawet żołdu.
Jedynie wikt i dach nad głową. Nie wykarmisz tym dziecka.
Rodzice zostawili mi trochę pieniędzy. Coś wymyślę...
Co takiego? Jak utrzymasz siebie, męża i dzieci?
Masz powinność.
Względem mojej matki,
mnie i twoich rodziców, którzy harowali, by wysłać cię tutaj.
Zdecydujesz się na męża z Tudorów...
albo opuścisz mój dom.
STOURTON HOUSE NA ZACHODZIE ANGLII
Richardzie! Jak było w Westminsterze?
Próbowałem rozmawiać z lady Margaret, ale jest pewna twojej zdrady.
Należę do Plantagenetów, czyli jej wrogów.
Lady Margaret wyświadczyła mi wielką przysługę.
Mogę mieszkać tu z dziećmi. Wolna od nich wszystkich.
Myślisz, że zostawi cię tu w spokoju? Zniszczy cię przy pierwszej okazji.
Przeciwstawiłaś się jej!
Kocham moje dzieci i oddałbym za nie życie.
Ty też, więc kłam!
Powiedz że Artur legł z Katarzyną!
Nie. Powiedziałam jej to, co wiem na pewno.
Nie widziałam Artura i Katarzyny na własne oczy.
- Stąpasz po niebezpiecznej ścieżce. - I wąskiej.
Ta ścieżka to moje sumienie.
Tudorowie odebrali mi dużo. Nie odbiorą mi sumienia.
Król chce poślubić Katarzynę.
To może załagodzi sprawy.
Jeśli kuzyn pisał do ciebie, musisz o tym powiedzieć.
- Może odzyskasz miejsce na dworze. - Czy ty mnie słuchasz?
Nie chcę miejsca na dworze.
I nie pisał do mnie.
- Harry... - Walczmy.
Powiedz matce, żeby się nie zgadzała.
Twoje dzieci nie zasiądą na tronie, jeśli spłodzisz je z nim.
Nie spodoba jej się to.
Może już nie dba o to. Nie wiemy, co powie.
Zatem ty się nie zgadzaj.
Jak mam odmówić? Królowi Anglii?
Myślisz, że pobłogosławi małżeństwu z synem, jeśli wbiję sztylet w jego dumę?
Nie mogę odmówić królowi.
- Bo? - Odeśle mnie do Hiszpanii!
Jesteś córką swojej matki, walczysz!
- Bawiłaś się mną, żeby zdobyć ojca? - Nie!
Skądże.
Jeśli go chcesz, powiedz.
Będziesz diabłem w sukni.
Nie wiesz.
Czy to moja wina? Jak do tego doszło?
Nie wiesz, czego chcesz.
Nie wiem, jaki mam wybór. Nie wiem, czy w ogóle go mam.
Niech cię szlag.
Skoro twoja miłość jest ulotna jak pył.
Zapomnę o tobie.
Najdroższa Meg, twój list bardzo mnie ucieszył.
Nie mogłam znieść myśli o tym, że nie pożegnałam cię w Londynie.
ZAMEK DALKEITH, SZKOCJA
Co za radość czytać, że nie myślisz o swoim życiu w Szkocji jako udręce.
To podobno doświadczony człowiek, ciekawy wszystkiego.
Chociaż ja nie zniosłabym powitania przez grupkę bękartów
— jesteś silniejszą kobietą ode mnie.
Cieszę się, że jesteś szczęśliwa. Ja też.
Moim jedynym smutkiem jest mój mąż, którego zawiodłam.
Twoja kochająca ciotka Maggie.
To też po zjedzeniu perlicy?
Kiedy ostatnio krwawiłaś?
Nie wiem. Kilka tygodni temu.
Ile? Cztery? Sześć?
Porozmawiam ze Staffordem. Powiem mu.
Nie!
Jest żonaty.
Wyprze się wszystkiego i porzuci cię.
Nie! Nie zrobiłby tego.
Wiesz, co robią z pannami w ciąży?
Nie tylko chłoszczą.
Straciłabyś swoje miejsce przy Infantce i wylądowała na ulicy.
Z noworodkiem.
Co mam robić?
Lino? Pomóż mi.
Maksymilian ponownie odmówił wydania nam zdrajcy, Edmunda de la Pole.
Proponowaliśmy umowy handlowe, pieniądze, których potrzebuje jego kraj,
ale on odmawia.
Idzie po mnie.
Dudley, gdzie moja armia?
Wasza Wysokość...
Ekspansja militarna to kosztowna sprawa.
Po co nam ludzie?
Po co ekspansja?
Grozi nam inwazja ze strony Edmunda de la Pool.
No tak. De la Pool. York.
Tak.
Zgodziliśmy się na podatek obronny, ale zebranie funduszy potrwa...
Nie zbierajcie ich.
Chcecie ograbić lud.
Weźcie ludzi z armii obecnych tu szlachciców.
Stafford, jak duża jest twoja świta?
Trzystu ludzi? Czterystu?
Jeśli połączymy wasze armie,
mój ojciec nie będzie musiał mizdrzyć się do was jak służka.
Mój syn jest zły,
bo dziewczyna, która skradła jego młode serce,
woli króla od chłopca.
Gdyby poświęcał mniej czasu na dziewki i piwo,
wiedziałby, że mamy już zaciąg mężczyzn z prywatnych armii!
Twój udział w Tajnej Radzie nic nie wnosi!
Panowie, zostawcie nas. Rada zakończona.
Piwo ma cudowną właściwość.
Wciąga mnie do karczm, gdy szukam upojenia.
Gdy wy bez końca gadacie,
ja odkrywam...
De la Pool jest tu, w Londynie.
Harry!
To prawda? Edmund de la Pool jest tutaj?
Nie jest trudno rządzić.
Zdobywać informacje. Jeśli lud cię kocha.
Gdzie on jest?
- Bardzo blisko pałacu. - Gdzie?!
Ja się tym zajmę.
O co tyle szumu? Chciałaś, żebym uczestniczył w naradach.
Jeśli odetniesz się od ojca, odetniesz się od władzy.
Przy Charm Street jest aptekarz. De la Pool ukrywa się u niego.
Sama już nie wiem.
Zależy ci na Anglii czy tylko na sobie?
Witaj.
Pomyślałam, że mógłbyś zapytać w kuchni...
gdzie ma szukać pomocy panna...
w ciąży.
Rosa.
Ja nie mogę zapytać bez narażania honoru i dobra Infantki.
Jeśli ty spytasz, uznają...
Że ja postąpiłem niegodnie i pragnę to ukryć?
Zostałem... promovido. Do zbrojowni.
Awans? Cieszę się.
Będziesz dostawał zapłatę?
Świat nie kończy się na pieniądzach.
Czy Margaret Pole jest w pałacu? Może ona się zlituje.
Nie jest tu mile widziana. Matka króla ją wypędziła.
Podobno w Bankside jest burdel.
Nad karczmą.
Burdel?
Tam pomogą Rosie.
Czarna dziewko, usiądź przy mnie.
Przyszłaś pracować? Czy spędzić płód?
To drugie.
Za mojej młodości stosowało się kocie flaki. Teraz jest bezpieczniej.
Willoughby? Baron de Eresby?
Jedenasty.
Jesteś z jej świty. Hiszpańskiej księżniczki.
Nie. Mylisz się.
To byłby skandal. Taka dama wychłostana na Tower Hill.
Zła wieść dla księżniczki. Może cię przepędzić.
Masz to, po co przychodzę?
Tak, złotko. Ale nie za darmo.
Ile?
Jeśli nie masz pieniędzy, łatwo zarobisz z taką skórą.
Lady Noc...
Ile to kosztuje?
To załatwi sprawę.
Co ty na to?
Nie możesz tu wchodzić, pani babko.
Chyba że niesiesz wino.
Pani.
Żołnierze przeszukali aptekę, ale de la Pool zniknął.
Przesłuchaliśmy aptekarza.
W końcu wyznał, że jego pan odpłynął. Powinieneś powiedzieć nam wcześniej!
Mój ojciec sam to na siebie ściągnął.
Twoja krew może splamić angielską ziemię za to, co zrobiłeś!
De la Pool poderżnąłby ci gardło,
a ty pozwoliłeś mu uciec i znaleźć schronienie u Habsburgów.
Bo jakaś cudzoziemka skłóciła cię z ojcem. Jak w plebejskiej bójce.
Dziękuję za odwiedziny, pani babko.
Poproś Charliego, żeby wszedł z powrotem.
To, co czujesz, to żądza. Potrzeba ciała, nie serca.
Jesteś zdrowym, silnym młodzieńcem.
Uginającym się pod ciężarem żałoby.
Być może nie było ci dane
zaspokoić pewnych zachcianek.
Co?
Lord Stafford przedstawi ci swoje przyjaciółki.
Ja udaję się na wieczorną modlitwę.
Dziękuję... ale moje uczucie pochodzi z serca.
Jeśli chce mojego ojca, usunę się w cień.
Ale jeśli chce mnie, będę z nim walczył.
Jeśli trzeba, aż po śmierć.
Nie krwawisz?
Proszę. Włóż to do środka.
Jeśli nie chcesz dziecka.
Skąd to masz?
Nieważne.
Boję się.
Myślisz, że powinnam wziąć Rochestera albo barona Willoughby?
Nie.
- Nie mów „nie”. - Chcę ci coś powiedzieć.
- To ja przyszedłem do ciebie. - Będziesz o mnie walczyć?
- Zgadza się? - Tak.
Nienawidzisz ojca za to, że mnie kradnie,
i chcesz mi powiedzieć, że jeśli wyjdę za niego,
czeka mnie smutne, pozbawione miłości życie.
Tak właśnie.
Ludzie tak robią. Skazańcy błagają o życie i okazują skruchę.
Zaklinają, ale ich prośby nie zostają wysłuchane
z prostego powodu:
muszą zostać straceni, bo tak zadekretował król.
Czyli musisz za niego wyjść, bo tak postanowił?
Bo jest królem...
To powinność, która musi nas rozdzielić.
Przyznaję, że listy, które słałem ci do Hiszpanii, były igraszką.
Ale im więcej czytałem twoich, im lepiej cię poznawałem...
Nie znałem wielu kobiet.
Jedynie kilka, dla uciechy.
Z tobą jest inaczej.
Chcę i tego,
ale najważniejsze...
że cię kocham.
A miłość pcha nas w Boże ramiona.
To Jego największy dar dla nas.
Jednoczy nas z Nim.
Powinności przy tym bledną.
Jesteś cudem.
Chcę zostać królem, aby być lepszym mężem dla ciebie.
Jesteś poetą.
Czarujesz słowami.
Więc poczuj to, o czym mówię.
I daj mi odpowiedź.
Jeden pocałunek i odrzucasz wszystko, czego cię nauczyłam.
- Zostaw mnie. - Przyniesie ci ból.
Nakłoni do zdrady, która podzieli świat.
- Mylisz się. - Strzeż się!
Wróg będzie wiedział, gdzie uderzyć.
Lady Pole wygnano z pałacu.
Matka króla mówi, że kłamała, żeby cię chronić.
Wygnano? Na jak długo?
Na zawsze.
Jest u siebie w Stourton?
Pojedziemy do niej. Teraz.
- Król żąda wszystkich naszych ludzi. - Wszystkich? - To kara.
Inni mogą zachować niedużą świtę.
To więcej niż podatek.
Twój kuzyn był widziany w Londynie. Król i jego matka są pewni, że uderzy,
wszędzie widzą zdrajców.
To znaczy, że patrzą w lustro.
Musimy sami naprawić wóz.
Chłopcy zmężnieją przy takiej pracy.
Mamo! Przyjechała hiszpańska księżniczka.
Nie daj się wciągnąć w jej sprawy. Twoje są tutaj, przy dzieciach i mnie.
- Lady Pole. - Katarzyno. Lady de Cardones.
Dowiedziałam się, że wygnano cię z dworu za wstawienie się za mną.
- Wstawiłam się jedynie za sobą. - Jednak cierpisz dla mojego dobra.
- Chcę to naprawić. - Nie możesz.
Zresztą wygnanie mi służy.
Może to ja powinnam dziękować tobie.
Łączy nas nienawiść Margaret Beaufort.
Czy możemy się posilić?
Lady Pole... chcę prosić cię o poradę.
Król.
Jest porządnym człowiekiem.
I uczyniłby cię królową.
Powiedz mi, jakim byłby mężem.
Prosisz mnie o pochwałę króla,
w którego obecności nie wolno mi przebywać.
Co za rodzina...
Wolisz jego syna?
Najbliżej związana byłam z Arturem.
Harry...
jest bystry i żądny wiedzy.
Kieruje swój apetyt w różne strony, mądrze i głupio.
Idzie przez życie biegiem.
Bywa niestały w swoich zainteresowaniach.
Jest niebezpieczny.
Nie został spłodzony na króla. Babka go rozpieściła.
Człowiek z dużą władzą, a bez dyscypliny jest niebezpieczny.
Widzę go od innej strony.
Jest żarliwy i liryczny. Jak rycerz Okrągłego Stołu.
Ułomny, ale odważny i oddany.
Jak Lancelot.
Masz już własne zdanie. Dlaczego pytasz mnie?
Jeśli chcesz być królową, weź króla.
Ale myślę, że przyjechałaś tu nie tylko prosić o przebaczenie,
ale wypowiedzieć na głos imię księcia Harry'ego.
Myślę, że go kochasz.
Niech Bóg ma cię w opiece.
Czego chciała?
Uspokoić serce.
Zrozumiałam, że ją podziwiam.
Jest odważna. I pewna swych racji.
Żałuję, że nie byłam do niej podobna w młodości.
Maggie...
Cokolwiek życie mi przynosi, cieszę się, że dzielę je z tobą.
Że mamy siebie. I naszą miłość.
Lino... myślisz, że jestem samolubna?
Wychowano cię na królową.
Oczekujesz poświęceń od innych.
Tak robią królowie.
Jesteś moją najbliższą przyjaciółką, odkąd przyjechałyśmy do Anglii.
Nie wyobrażam sobie żyć tu bez ciebie.
Ale nie będę przyczyną twojego nieszczęścia.
Masz rację, że dużo ci zawdzięczam.
Jeśli chcesz poślubić Oviedo, wesprę cię.
Nie mogę obiecać, że zostaniesz na dworze, bo nie mnie o tym decydować.
Ale otrzymasz ode mnie posag. Trzy złote talerze.
Przetopisz je i będzie na początek, jeśli będziemy musiały się rozstać.
Dziękuję.
- Dziękuję, Wasza Wysokość. - Mów mi Katarzyno.
Jesteśmy przyjaciółkami?
Tak.
Tak. Jesteśmy.
Siostrami.
- Lina! - Co się dzieje?
Przepraszam.
Nie mogę.
Nie zabiję mojego dziecka.
Oddam ci za pesarium. Ile zapłaciłaś?
Przyniosłam ci wstyd, pani.
Nie pozwól im mnie wychłostać.
Rosa jest przy nadziei.
Lino, przygotuj mi kąpiel.
Ojciec dziecka nie poślubi cię?
Jest... żonaty.
Muszę mu powiedzieć. Na pewno mi pomoże.
Pójdziesz ze mną?
Zostań z nią.
Infantko...
Wybacz najście.
Twoja matka wysłała list do króla.
- Co pisze? - Zapewne to samo, co tobie, pani.
Czy będziesz mieć dwóch mężów?
Otrzymałam dwa listy, każdy o innym mężczyźnie.
Chcesz poślubić księcia Harry'ego, a król pisze, że sam pojmie cię za żonę.
Bierz wróbla w garści i dziękuj losowi, że jeszcze możesz zostać królową.
Masz pozwolenie na ślub z królem.
Twoja siostra nie ma tyle szczęścia.
Została ze mną na czas połogu, który pogrążył ją w chorobie.
Nikt z nas nie spał, dopóki nie odpłynęła do męża, zabierając dziecko
Pisze do mnie, że martwi się o twoją siostrę Joannę.
Pomagała jej przy dziecku. Jest bardzo zmęczona.
Niech pan powie, ambasadorze, czyje to oczy?
Królowej małżonki króla Henryka?
Proszę powiadomić księcia Walii, że chcę go widzieć.
Ucieszyła mnie twoja wiadomość.
Bóg złożył ten moment w moich rękach.
Chce, abym przyjrzała się sobie
i posłuchała głosu serca.
Pragnie, abyśmy byli razem.
Co się zmieniło? Twoja matka odmówiła mojemu ojcu?
Nie. Udzieliła zgody.
- Więc jak... - Zaufaj Bogu.
I mnie.
Wasza Wysokość?
Otrzymałem list od twojej matki.
Wiem o tym.
Czy i ty się zgadzasz?
Czy uszczęśliwiłabym cię, panie?
Tak jak twoja żona?
Jak wiesz, kochałem ją.
Nadal kocham. Ale starałbym się być dobrym mężem.
Okazywałbym ci szacunek i uważanie.
Nie naprzykrzałbym się przesadnie.
To było jej ostatnie życzenie.
Skoro wiedziała,
że nie możesz mnie pokochać, chodziło jej o bezpieczeństwo Anglii.
O jej sojusz z Hiszpanią.
- Tak. - Ślub ze mną tego nie zapewnia.
Wręcz przeciwnie.
Nasze dzieci nie mogłyby zasiąść na tronie.
Oczywiście. Zasiądą na nim dzieci Harry'ego, jako syna Lizzie.
Tron należy do niego i jego potomków.
Więc jak długo trwałby sojusz z Hiszpanią?
Jedynie — Boże, uchowaj — do twojej śmierci.
Harry przejąłby władzę i stracił sojusznika.
Byłabym wdową po jego ojcu.
Nie miałabym żadnej mocy. Byłby całkiem sam w Europie.
Władca Hiszpanii układałby się z waszymi wrogami.
Albo odnowił pakt z Anglią. Jest wiele korzyści.
Chcesz poślubić Harry'ego.
Moja żona miała dar i powiedziała, że jeśli się pobierzecie,
nie będziecie mieć synów.
Zobaczyła to.
A może dostrzegła w twoich oczach, jak bardzo będziesz samotny?
I cierpiąc za ciebie, pogubiła się? Gdy spotkałyśmy się pierwszy raz,
powiedziała, że zrobi wszystko, żeby ratować synów. Nawet zabije.
Nie ryzykuj. Oddaj sojusz Harry'emu.
Uczyń go bezpiecznym.
Dla niej.
To nie jest dobry pomysł.
Wiem, że go nie lubisz, ale on mnie kocha. Zobaczysz.
- Lady de Vargas. - Lordzie Stafford, musimy porozmawiać.
Nie towarzyszysz swojej pani?
Noszę twoje dziecko.
Wiem, że masz żonę i nie zrobię ci kłopotu.
Proszę tylko o malutki domek dla mnie i dziecka.
O wyżywienie i twoje wizyty od czasu do czasu.
To dobry pomysł.
Zajmę się tym.
John? Wiesz, gdzie jest Oviedo?
W Richmond. Król buduje nowy pałac i potrzebuje straży.
Cudownie jest być bogatym. Podobno wrócą za miesiąc lub dwa.
Katarzyno, księżno Aragonii i Kastylii,
wycofuję moje oświadczyny.
W zamian poślubisz mojego syna Henry'ego, księcia Walii.
Wasi synowie zapewnią długie lata pokoju między naszymi królestwami.
- Dziękuję, ojcze. - Henry...
Napiszę do papieża z prośbą o dyspensę.
- Dziękuję. - Jeśli ją przyzna, możecie się pobrać.
Ale najpierw...
twoja matka musi przysłać resztę wiana.
Twoja przyszłość zależy od Kastylii.
To też wygląda źle. Będzie je trzeba wymienić.
Mogę pomóc?
Podaj mi smar.
Pójdę się napić.
Ursulo, pomóż mi z kolacją.
Tak, mamo.
Chodź, szkrabie. Pójdziemy razem.
Mamy placki z mięsem.
Reggie, uważaj!
Henry! Pomocy!
Tato!
Przynieś lewar! Szybko!
Spokojnie.
Podniesiemy go.
Jeszcze chwila.
Już.
Reggie, Ursula, do domu!
Ojcze...
Proszę... Nie opuszczaj mnie.
Nie dam sobie rady.
Kocham cię.
NIEKTÓRE WYDARZENIA I POSTACI ZOSTAŁY ZMIENIONE
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Joanna Kalińska